3). Dzienne punkty osiowe W celu uzyskania możliwości wejścia na rynek przy jeszcze bliżej usytuowanych liniach obrony niektórzy starają się przewidzieć cenę zamknięcia przy użyciu tak zwanych „dziennych punktów osiowych”. Technika ta łączy siedem kluczowych poziomów ceny z czterema przedziałami czasowymi. Owych siedem punktów to maksimum, minimum i cena zamknięcia z poprzedniego dnia oraz cena otwarcia, maksimum, minimum i cena zamknięcia z dnia bieżącego. Cztery przedziały czasowe odnoszą się do bieżącego dnia notowań. Jest to moment otwarcia, 30 minut po otwarciu, południe (około 1 30 czasu nowojorskiego) oraz 35 minut przed zamknięciem. Przedziały czasowe można dostosowywać odpowiednio do specyfiki poszczególnych rynków. Koncepcja punktów osiowych polega na tym, by wykorzystywać je do wyznaczania momentu zawarcia transakcji, kiedy uważa się, że rynek sięga swego szczytu lub dna. Sygnały kupna lub sprzedaży pojawiają się z chwilą przełamania tych poziomów w ciągu dnia. Im później w ciągu dnia pojawia się taki sygnał, tym jest on silniejszy.
(more…)
la widzimy, że uprzedni trend miał charakter wzrostowy, w związku z czym po okresie konsolidacji trend ten prawdopodobnie będzie trwał nadal. Gdyby uprzedni trend był spadkowy, formacja ta zapowiadałaby dalsze spadki. Diagram 6. 1b Formacja trójkąta zwyżkującego. Widzimy tu płasko biegnącą linię górną oraz wznoszącą się linię dolną. Jest to na ogół formacja stanowiąca zapowiedź kontynuacji trendu wzrostowego. Diagram 6. 1e Przykład formacji trójkąta zniżkującego. Linia dolna biegnie płasko, natomiast linia górna nachyla się ku dołowi. Jest to zazwyczaj formacja stanowiąca zapowiedź kontynuacji trendu spadkowego. 116 ANALIZA TECHNICZNA Każda formacja trójkąta musi mieć co najmniej cztery punkty zwrotne.
(more…)
ROZDZIAŁ DZIEWIĄTY rednie kroczące WprowadzenieŚrednia krocząca jest jednym z najbardziej uniwersalnych i najpowszechniej stosowanych wskaźników technicznych. Ze względu na swą onstrukcję oraz łatwość obliczania i weryfikacji stanowi podstawę większości stosowanych dziś systemów technicznych opartych naechanicznej analizie trendu. Analiza wykresów jest metodą w znacznej mierze subiektywnąi trudną do weryfikacji, w związku z czym komputeryzacja niewiele do niej wnosi. Natomiast zasady dotyczące konstrukcji średnich kroczących łatwo zaprogramować w komputerze, który następnie będzie enerował określone sygnały kupna i sprzedaży. Zawsze można się spierać na przykład co do tego, czy pewna formacja widoczna na ykresie to trójkąt czy klin, bądź zycharakter wolumenu zapowiada hossę czy bessę, ale sygnały trendu dawane przez średnie kroczące precyzyjne i nie podlegają kwestionowaniu. acznijmy od definicji średniej kroczącej. Jak wskazuje pierwszy on tego terminu, jest to średnia z pewnej grupy danych. Jeśli na rzykład chcemy uzyskać 10-dniową średnią z cen zamknięcia, należy dodać do siebie ceny z ostatnich dziesięciu dni i podzielić wynikprzez dziesięć. Drugi człon, krocząca, występuje dlatego, że w obliczeniach ględniane są tylko ceny z dziesięciu ostatnich dni. A zatemśrednia cen zamknięcia z ostatnich ziesięciu dni przesuwa się do przodu z każdym kolejnym dniem notowań. Najczęściej obliczasię średnią kroczącą na podstawie sumy ostatnich dziesięciu cen amknięcia.
(more…)
Zwyżka do nowego poziomu cen, ale przy mniejszym wolumenie (punkt C). 4. Spadek poniżej poprzedniego szczytu (punkt A), bliskopoziomu oprzedniego dołka (punkt D). 5. Trzeci wzrost (punkt E) przy wyraźnie malejącym wolumenie,który nie dosięga szczytu głowy (punkt C). Przerwanie linii szyi. 7. Ruch powrotny do linii szyi (punkt G), po którym następują kolejnespadki. rakterystyczne dla omawianej formacji są zatem trzy wyraźnie rysowane wierzchołki. Środkowy (głowa) znajduje się nieco wyżej niż każde z mion (punkty A i E). Formacja nie jest jednak w pełniukształtowana, dopóki nie dokona się zdecydowane przerwanie linii szyi.
(more…)
352 ANALIZA TECHNICZNA Wykorzystywanie wykresów krótkoterminowych Przy wyznaczaniu momentu zawarcia transakcji, co wiąże się z krótkoterminową perspektywą działania, szczególnie pomocne są wykresy ukazujące wahania cen w ciągu dnia. Są one wręcz niezbędne w przypadku dokonywania transakcji krótkoterminowych w jednej sesji, ale nas interesuje coś innego. Otóż chcemy się dowiedzieć, w jaki sposób wahania cen w ciągu dnia można wykorzystać w celu określenia momentu zawarcia transakcji, kiedy zostały już podjęte zasadnicze decyzje dotyczące wejścia na rynek lub wyjścia z niego. Warto powtórzyć, że cały proces decyzyjny musi się rozpoczynać od perspektywy długoterminowej, po czym należy stopniowo skracać okres będący przedmiotem analizy. A zatem punktem wyjścia powinny być wykresy długoterminowe (w układzie miesięcznym i tygodniowym), a następnie standardowe wykresy ukazujące ceny zamknięcia z poszczególnych dni; analiza tych wykresów będzie podstawą decyzji o dokonaniu transakcji. Dla uzyskania jeszcze większej precyzji badamy na końcu wykresy przedstawiające wahania cen w ciągu dnia. Jako narzędzia rozpoznawania sytuacji rynkowej wykresy długoterminowe można by porównać do teleskopu, a wykresy krótkoterminowe do mikroskopu. Jak się przekonamy, także w przypadku wykresów krótkoterminowych znajdują zastosowanie zasady techniczne omawiane w poprzednich rozdziałach (diagramy 16. 1-16. 3). Dzienne punkty osiowe W celu uzyskania możliwości wejścia na rynek przy jeszcze bliżej usytuowanych liniach obrony niektórzy starają się przewidzieć cenę zamknięcia przy użyciu tak zwanych „dziennych punktów osiowych”.
(more…)
A zatem gracz będzie wchodził na rynek wielokrotnie, zanim uchwyci ruch cen, którego szuka. W ten oto sposób dochodzimy do kwestii relacji między zyskiem a ryzykiem. Ponieważ większość transakcji przynosi straty, jedynym sposobem „wyjścia na swoje” jest zagwarantowanie sobie, by suma pieniędzy z pomyślnych transakcji była większa od strat poniesionych w transakcjach nieudanych. W tym celu większość graczy posługuje się określonym współczynnikiem zysk/ryzyko. Dla każdej potencjalnej transakcji określa się możliwy do osiągnięcia zysk, który jest następnie odnoszony do potencjalnej straty wynikłej z niepowodzenia transakcji (ryzyko). Powszechnie przyjmowany współczynnik wynosi tu 3:1. Potencjalny zysk musi być zatem przynajmniej trzykrotnie większy od możliwej straty, jeśli mamy zdecydować się na określoną transakcję. Maksymalizacja zysków i minimalizacja strat to jedno z najstarszych przykazań na rynku. Wielkie zyski osiąga się dzięki utrzymywaniu pozycji zgodnych z kierunkiem trendu. Ponieważ stosunkowo niewiele transakcji zawieranych w ciągu całego roku przynosi duże zyski, należy te nieliczne okazje wykorzystywać do maksimum. Sposobem na to jest właśnie „akceptacja dużych zysków i małych strat”.
(more…)