80 procent uczestników rynku zajmujących dużo mniejsze pozycje w przeliczeniu na głowę jest uznawane za „słabych”, którzy będą zmuszeni do likwidacji swoich długich pozycji przy każdym gwałtownym zwrocie na rynku. Inne cechy wskaźników optymizmu Norma, bądź też poziom równowagi dla wskaźników optymizmu wynosi 55 procent. „Nadwyżka” ta uwzględnia poniekąd naturalne optymistyczne nastawienie ogółu uczestników rynku. Ekstrema wynoszą 90 i 20 procent. Także i te liczby są nieco zwiększane w celu uwzględnienia naturalnej skłonności do optymizmu. Podjęcie działań wbrew opinii większości można rozważyć, kiedy wskaźnik optymizmu wynosi powyżej 90 lub poniżej 20 procent. W takich sytuacjach stopień jednomyślności jest tak wysoki, że uzasadnia podjęcie natychmiastowych działań wbrew panującemu trendowi. Wartości powyżej 80 i poniżej 30 procent również uznawane są za ostrzeżenia i sugerują, że punkt zwrotny może być blisko, choć zwykle lepiej wówczas zaczekać na zmianę trendu wskaźnika optymizmu. Należy uważnie obserwować te zmiany, zwłaszcza jeśli dokonują się one w jednej ze „stref zagrożenia”. Znaczenie liczby otwartych kontraktów Ogólnie przyjmuje się, że im większa liczba otwartych kontraktów, tym większe są szansę, że zajęcie przeciwnych pozycji przyniesie Oscylatory i opinia większości 227 zyski. Nie należy jednak zajmować takich pozycji, kiedy liczba otwartych kontraktów wciąż rośnie.
(more…)
Zwiększenie liczby dni, na przykład do 20, daje w rezultacie linię bardziej gładką, czyli zmniejszenie zakresu wahań oscylatora (diagram 10. 1b). Wskaźnik impetu jako miara tempa wzrostów lub spadków Uwzględniając różnice cen dla danego okresu, analityk bada tempo wzrostów lub spadków. Jeśli ceny rosną, a linia impetu znajduje się powyżej poziomu zerowego i wznosi się, oznacza to, że trend przyspiesza. Jeśli wznosząca się linia impetu zaczyna biec płasko, oznacza to, że ceny zamknięcia wzrastają w takim samym stopniu jak dziesięć dni wcześniej. Wprawdzie ceny mogą wciąż rosnąć, ale tempo ich wzrostu (czyli prędkość) wyrównało się. Kiedy linia impetu zaczyna spadać ku poziomowi zerowemu, trend wzrostowy wciąż jeszcze się utrzymuje, ale jest wolniejszy. Trend ów traci swój impet. Kiedy linia impetu przecina od góry poziom zero, ostatnia cena zamknięcia jest niższa od ceny zamknięcia sprzed 10 dni i pojawia się krótkoterminowy trend spadkowy (również 10-dniowa średnia krocząca zaczęła opadać). Jeśli wskaźnik impetu nadal spada poniżej poziomu zero, trend spadkowy przybiera na sile. Dopiero wówczas, gdy linia impetu zacznie się znowu wznosić, analityk wie na pewno, że trend spadkowy słabnie.
(more…)
Wprawdzie wszystkie trzy wykresy punktowo-symboliczne przedstawiają ten sam ruch cen, ale dla różnych celów analitycznych można im nadać zupełnie inny wygląd. Jednym ze sposobów zmiany wykresu punktowo-symbolicznego jest zmiana kryterium odwrócenia (powiedzmy z trzykratkowego na pięciokratkowe). Im większa liczba kratek potrzebnych do odwrócenia, tym mniejsza staje się czułość wykresu. Drugim sposobem zmiany wykresu punktowo-symbolicznego jest zmiana rozmiarów kratki. Na diagramie 11. 2 kratka miała 5 punktów, a na diagramie 11. 3 punktów 10. Liczbę kolumn zredukowano z 44 na diagramie 11. 2 do jedynie 16 na diagramie 11. Przy stosowaniu większej kratki (diagram 11. 3) występuje mniej sygnałów, co pozwala inwestorowi skupić się na głównym trendzie i unikać wszystkich krótkoterminowych sygnałów sprzedaży wyeliminowanych przez mniej czuły wykres.
(more…)
Średnie 4-, 9- i 18-dniowe stanowią pewną odmianę średnich 5-, 10- i 20- -dniowych często spotykaną w serwisach informacyjnych dotyczących rynków towarowych (Wiele programów komputerowych przy wykreślaniu trzech średnich przyjmuje domyślnie wartości 4, 9 i 18). Jak posługiwać się systemem średnich 4-, 9- i 18-dniowych? Wyjaśniliśmy już, że im krótsza średnia, tym bliżej podąża za ruchem cen. A zatem najbliżej trendu przebiegać będzie średnia 4-dniowa, za nią średnia 9-dniowa i wreszcie 18-dniowa. W trendzie wzrostowym właściwa kolejność powinna wyglądać następująco: 4-dniowa średnia przebiega ponad średnią 9-dniową, która z kolei znajduje się powyżej średniej 18-dniowej. W trendzie spadkowym kolejność jest odwrotna, to znaczy najniżej położona jest średnia 4-dniowa, ponad nią 9-dniowa, a następnie 18-dniowa (diagramy 9. 7a-b). Pierwszym sygnałem kupna w trendzie spadkowym jest przecięcie od dołu średnich 9- i 18-dniowej przez średnią 4-dniową. Jego potwierdzeniem jest przecięcie od dołu średniej 18-dniowej przez średnią 9-dniową, w wyniku czego wszystkie trzy średnie zostają usytuowane we właściwej kolejności. Podczas korekt lub konsolidacji mogą tu występować pewne przemieszczenia, ale ogólny trend pozostaje bez zmian. Niektórzy mogą wówczas realizować zyski, a inni wykorzystywać tę sytuację jako okazję do kupna. Zasady te można stosować bardzo elastycznie, w zależności od tego, jak agresywnie dokonuje się transakcji.
(more…)
Optymalizacja przy użyciu danych historycznych prowadzi często do oczekiwania nierealistycznych zysków, których nie da się osiągnąć w rzeczywistych transakcjach. Stosujmy jak najmniej parametrów i posługujmy się tymi samymi metodami na różnych rynkach. Zwiększy to nasze szansę na długofalowy sukces, ponieważ unikniemy pułapek związanych z nadmierną optymalizacją. Oto trzy główne rodzaje systemów transakcyjnych: • Podążające za trendem Te systemy dokonują transakcji zgodnie z kierunkiem głównego trendu, kupując po ukształtowaniu się dna i sprzedając po ukształtowaniu się szczytu. Wśród zarządzających pieniędzmi popularne są średnie kroczące i reguła Donchiana. • Przeciwtrendowe – Wsparcie/opór Kupuj po spadku przy linii wsparcia; sprzedawaj po wzroście przy linii oporu. – Zniesienia Kupujemy na końcu korekcyjnych spadków podczas hossy i sprzedajemy na końcu korekcyjnych wzrostów podczas bessy. Na przykład kupujemy przy 50-procentowym zniesieniu ostatniego wzrostu, ale tylko wówczas, gdy główny trend jest wzrostowy. Niebezpieczeństwo związane z takimi systemami polega na tym, że nigdy nie wiadomo, jak duża będzie korekta i jaką metodę wyjścia należy zastosować. – Oscylatory Chodzi o to, by kupować, kiedy oscylator wskazuje na wyprzedanie, i kupować, kiedy sygnalizuje wykupienie rynku. Jeśli występuje też dywergencja pomiędzy ceną i oscylatorem, sygnał jest silniejszy.
(more…)
Technika ta, stworzona przez Edsona Goulda, stanowi pewną modyfikację koncepcji podziału trendu na trzy równe części. Specyfika linii tempa polega na tym, że mierzą one szybkość wzrostu lub spadku danego trendu. Aby wyznaczyć linię tempa wzrostu, należy odszukać najwyższy punkt w bieżącym trendzie wzrostowym (diagram 4. 21 a). Z tego punktu wytycza się pionowy odcinek biegnący w dół wykresu do poziomu, na którym rozpoczął się cały trend. Odcinek ten dzieli się na trzy równe części. Następnie od punktu stanowiącego początek trendu wyznacza się linie przechodzące przez dwa punkty oznaczające jedną trzecią i dwie trzecie pionowego odcinka. W przypadku trendu spadkowego należy zmierzyć pionową odległość od najniższego punktu trendu spadkowego do początku tego trendu i poprowadzić dwie linie z punktu oznaczającego początek trendu przez punkty wyznaczające jedną trzecią i dwie trzecie pionowego odcinka (diagramy 4. 21a-b). Za każdym razem, gdy w analizowanych trendach powstaje nowy szczyt lub dołek, należy wykreślać nowe linie, jako że najwyższy lub najniższy punkt znajduje się już w innym, miejscu. Ponieważ linie tempa wykreślane są pomiędzy punktem stanowiącym początek trendu a punktami oznaczającymi jedną trzecią i dwie trzecie odcinka pionowego, mogą czasami przebiegać przez wykres cen.
(more…)