Chciałbym jednak wspomnieć w tym miejscu, że ów tajemniczy ciąg liczb – takich jak 13, 21, 34, 55 itd. – można z powodzeniem wykorzystać w analizie średnich kroczących. Odnosi się to nie tylko do zwykłych wykresów, ale także do wykresów długoterminowych sporządzanych w układzie tygodniowym. Średnia 21-dniowa, o której już wspominaliśmy, opiera się na liczbie Fibonacciego. Również średnia 13-tygodniowa okazała się bardzo przydatna w analizie rynków kapitałowych i terminowych. Uważniej przyjrzymy się tej kwestii w rozdziale trzynastym. Stosowanie średnich kroczących na wykresach długoterminowych Warto wiedzieć, że metodę tę można stosować również w odniesieniu do wykresów długoterminowych oraz do wykresów krótkoterminowych 188 ANALIZA TECHNICZNA Diagram 9. 10 Średnie kroczące są przydatne także w przypadku wykresów sporządzanych w ujęciu tygodniowym. 40-tygodniowa średnia powinna, tak jak tu, stanowić wsparcie podczas korekt trendu wzrostowego. ukazujących dzienne wahania cen. Dłuższe średnie, na przykład 10- lub 13-tygodniowa, w połączeniu ze średnią 30- lub 40-tygodniową, były od dawna wykorzystywane w analizach rynków akcji, ale nie zwracano na nie większej uwagi w przypadku rynków terminowych.
(more…)
Ten rodzaj zleceń ma jedną zasadniczą przewagę nad zleceniem z limitem. Zlecenie kupna z limitem usytuowane poniżej ceny rynkowej nie gwarantuje realizacji, nawet jeśli limit cenowy zostanie osiągnięty, ponieważ ceny mogą od razu odbić się od tego poziomu i zlecenie pozostanie niezrealizowane. Zlecenie warunkowe jest najbardziej użyteczne wówczas, gdy chce się kupić w korekcie, ale bez ryzykowania, że rynek ponownie odbije natychmiast po osiągnięciu limitu. Każdy z tych rodzajów zleceń przydaje się w określonych warunkach, każdy z nich ma też swoje dobre i złe strony. Zlecenia po cenie rynkowej gwarantują zajęcie pozycji, ale mogą oznaczać „forsowanie” rynku. Zlecenia z limitami cen pozwalają na kontrolę nad transakcją i uzyskanie lepszej ceny, ale wiążą się z ryzykiem, że transakcja nie zostanie zawarta. Zlecenia „stop” z limitem cen również wiążą się z takim ryzykiem, jeśli ceny utworzą lukę. Zlecenia „stop” można zdecydowanie polecić w celu ograniczania strat i ochrony zysków, ale w przypadku wykorzystywania ich dla otwarcia nowej pozycji może się okazać, że nie zostaną zrealizowane. Zlecenia warunkowe są szczególnie użyteczne, ale nie na wszystkich rynkach wolno się nimi posługiwać. Warto zapoznać się z różnymi rodzajami zleceń oraz z ich zaletami i wadami, aby umieć wykorzystać każde z nich w planowanych transakcjach. Należy się również upewnić, jakie rodzaje zleceń są dopuszczalne na poszczególnych rynkach.
(more…)
Kilka dobrych przykładów widać na wykresie kontraktów na obligacje (diagram A. 4), który obejmuje około sześciu lat. HPI wykazuje wartości dodatnie od końca roku 1992 do końca 199 Na początku 1993 roku powstał szczyt HPI i kiedy obligacje były niemal 10 punktów wyżej (linia A), HPI formował niższy szczyt (linia B). Ta negatywna dywergencja ostrzegała uczestników rynku o spadkach, które nastąpiły w 1994 roku. HPI przeciął od góry linię zero w końcu października 1993, potem przeciął ją od Zaawansowane wskaźniki techniczne 401 Diagram A. 4 HPI w ujęciu tygodniowym i obligacje. Zwróćmy uwagę na negatywne dywergencje w latach 1993 i 1995 oraz na pozytywną dywergencję w roku 1994. dołu na początku 1994, po czym zanurkował poniżej tej linii na dobre. HPI osiągnął swój najniższy poziom w pierwszej połowie 1994 roku i ukształtował dno dużo wcześniej niż ceny. Kiedy cena ustanawiała coraz niższe dołki (linia C), wskaźnik tworzył dołki coraz wyżej położone, a tym samym pojawiła się pozytywna dywergencja (linia D).
(more…)
Wiadomo jednak co robić. Jeśli ktoś poważnie interesuje się inwestowaniem na rynkach finansowych, powinien postarać się o komputer i nauczyć się jego obsługi. Nie będzie tego żałował. ROZDZIAŁ SZESNASTY Zasady zarządzania pieniędzmi i taktyka zawierania transakcji Wprowadzenie W poprzednich rozdziałach przedstawiliśmy główne metody analizy technicznej wykorzystywane do prognozowania zachowań rynków finansowych i dokonywania na nich transakcji. W tym rozdziale uzupełnimy te rozważania, dodając do zadania prognozowania zachowań rynku niezmiernie istotną kwestię taktyki zawierania transakcji (czyli wyznaczania ich momentu) oraz często niedostrzegany aspekt funkcjonowania na rynku, jakim jest sposób zarządzania pieniędzmi. Żaden program dokonywania transakcji nie może być pełny bez uwzględnienia tych trzech elementów. Trzy czynniki sukcesu na rynku Jeśli program dokonywania transakcji ma przynieść sukces, musi uwzględniać trzy istotne czynniki: prognozowanie cen, wyznaczanie momentu zawarcia transakcji (timing) oraz sposób zarządzania pieniędzmi. 1. Prognozowanie cen polega na wskazywaniu spodziewanego kierunku trendu rynkowego. Jest to pierwszy i podstawowy krok w procesie podejmowania decyzji dotyczących zawierania transakcji. Prognoza decyduje o tym, czy uczestnik rynku spodziewa się hossy, czy bessy, oraz daje odpowiedź na zasadnicze pytanie o to, czy należy zająć na rynku pozycję długą, czy krótką.
(more…)
226 ANALIZA TECHNICZNA Rozszerzmy tę sytuację na wszystkich uczestników rynku: jeśli 80- 90 procent z nich to optymiści, zakłada się, że zajęli oni już pozycje. Kto zatem jeszcze pozostał, aby nadal kupować i pchać rynek w górę? Jest to jedna z kluczowych kwestii w zrozumieniu zasady działania wbrew opinii większości. Jeśli nastroje na rynku są w zdecydowany sposób jednostronne, to po prostu nie ma już tych, którzy mogliby nadal kupować lub sprzedawać, powodując kontynuację trendu. Silne i słabe ręce Drugi aspekt tej teorii polega na możliwości porównania „silnych” i „słabych” rąk. Transakcje na rynku terminowym to gra o sumie zerowej. Dla każdej długiej pozycji istnieje również pozycja krótka. Jeśli 80 procent uczestników rynku zajmuje długie pozycje, to pozostałe 20 procent (zajmujący krótkie pozycje) musi mieć na tyle pokaźne zasoby finansowe, aby wchłonąć owe długie pozycje. A zatem zajmowane pozycje krótkie muszą być znacznie większe niż pozycje długie (w tym przypadku czterokrotnie). Oznacza to, że zajmujący krótkie pozycje muszą dysponować znacznym kapitałem i uznawani są za „silne ręce”. 80 procent uczestników rynku zajmujących dużo mniejsze pozycje w przeliczeniu na głowę jest uznawane za „słabych”, którzy będą zmuszeni do likwidacji swoich długich pozycji przy każdym gwałtownym zwrocie na rynku. Inne cechy wskaźników optymizmu Norma, bądź też poziom równowagi dla wskaźników optymizmu wynosi 55 procent.
(more…)
Dla każdej długiej pozycji istnieje również pozycja krótka. Jeśli 80 procent uczestników rynku zajmuje długie pozycje, to pozostałe 20 procent (zajmujący krótkie pozycje) musi mieć na tyle pokaźne zasoby finansowe, aby wchłonąć owe długie pozycje. A zatem zajmowane pozycje krótkie muszą być znacznie większe niż pozycje długie (w tym przypadku czterokrotnie). Oznacza to, że zajmujący krótkie pozycje muszą dysponować znacznym kapitałem i uznawani są za „silne ręce”. 80 procent uczestników rynku zajmujących dużo mniejsze pozycje w przeliczeniu na głowę jest uznawane za „słabych”, którzy będą zmuszeni do likwidacji swoich długich pozycji przy każdym gwałtownym zwrocie na rynku. Inne cechy wskaźników optymizmu Norma, bądź też poziom równowagi dla wskaźników optymizmu wynosi 55 procent. „Nadwyżka” ta uwzględnia poniekąd naturalne optymistyczne nastawienie ogółu uczestników rynku. Ekstrema wynoszą 90 i 20 procent. Także i te liczby są nieco zwiększane w celu uwzględnienia naturalnej skłonności do optymizmu. Podjęcie działań wbrew opinii większości można rozważyć, kiedy wskaźnik optymizmu wynosi powyżej 90 lub poniżej 20 procent. W takich sytuacjach stopień jednomyślności jest tak wysoki, że uzasadnia podjęcie natychmiastowych działań wbrew panującemu trendowi.
(more…)