A odczytywanie sygnałów rynkowych to właśnie domena analizy technicznej. Charles Dow wprowadził analizę techniczną na początku dwudziestego wieku i przy końcu tego stulecia mógłby być dumny z tego, co zapoczątkował. DODATEK A Zaawansowane wskaźniki techniczne* Przedstawiamy tu kilka bardziej zaawansowanych metod technicznych, które można wykorzystywać jako samodzielne sposoby analizy lub w połączeniu z innymi metodami. Podobnie jak w przypadku każdego narzędzia technicznego, inwestorzy powinni wykonać własne testy i analizy, zanim zastosują te metody w praktyce transakcyjnej. Wskaźnik popytu (Demand Index – DI) Większość analityków zgodzi się, że analiza wolumenu jest istotnym elementem w ocenie kierunku trendu. DI został skonstruowany jeszcze w latach siedemdziesiątych przez Jamesa Sibbetta. Wzór tego wskaźnika jest dość skomplikowany (zamieszczony został na końcu dodatku). Jest to stosunek presji popytu do presji podaży. Kiedy presja popytu jest większa od presji podaży, DI znajduje się ponad linią zero, co jest pozytywną oznaką. Jeśli większa jest presja podaży, DI znajduje się poniżej linii zero, co sugeruje, że ceny będą spadać. Większość graczy obserwuje także dywergencje pomiędzy DI i cenami.
(more…)
Diagram 5. 6a Przykład fałszywego wybicia, zwanego czasem „pułapką hossy”. Czasami, blisko końca głównego trendu zwyżkującego, ceny przewyższają poprzedni wierzchołek, po czym zaczynają spadać. Analitycy używają różnych filtrów, aby zmniejszyć możliwość popełnienia błędu. Widoczną tu formację odwrócenia trendu można by zapewne uznać za podwójny szczyt. Na diagramie 5. 7a widzimy, że ceny w punkcie C cofnęły się od linii wyznaczanej przez wierzchołek A. Jest to absolutnie normalna reakcja w trendzie zwyżkującym. Wielu inwestorów uzna jednak tę sytuację za powstanie formacji podwójnego szczytu, skoro ceny nie zdołały przebić poziomu poprzedniej zwyżki. Diagram 5. 7b ukazuje tę samą sytuację w trendzie spadkowym.
(more…)
Osobiście uważam, że analiza linii trendu w przypadku wskaźników jest bardzo cenna, ponieważ często są one przełamywane przed liniami trendu cen. Tak było w końcu 1995 roku, kiedy trend spadkowy DI (linia A) został przerwany tydzień wcześniej niż trend cenowy (linia B). Jak wskazuje wykres, kupno o ten jeden tydzień wcześniej mogło dać znacząco lepszą cenę wejścia. DI ostrzegał też o kształtowaniu się szczytu w połowie kwietnia 1996. Podczas gdy GM ustanawiał wyższy szczyt (linia C), DI tworzył szczyty coraz niższe (linia D). Ten sygnał ostrzegawczy pojawił się na długo przed poważnym spadkiem cen z czerwca i lipca. Zaawansowane wskaźniki techniczne 399 Diagram A. 2 Wskaźnik popytu (linia ciągła) i wykres GM w ujęciu tygodniowym. Przełamanie linii trendu DI często następuje wcześniej niż przełamanie na wykresie ceny. Zwróćmy uwagę na negatywną dywergencję w kwietniu 1996 roku. Źródło: MetaStock, Equis International.
(more…)
Prawie wszystkie metody ustalania zakresu ruchów cen na wykresach słupkowych wynikały jednak z pomiarów pionowych, czyli Wykresy punktowo-symboliczne 237 Diagram 11. 6 Licząc kolumny obejmujące strefę konsolidacji, można ustalić granice ruchów cen. Im szersza strefa konsolidacji, tym większy zakres ruchów cen. mierzenia wysokości formacji i projekcji tej wielkości w górę albo w dól. Na przykład w formacji głowy i ramion mierzyliśmy odległość od głowy do linii szyi, a uzyskany wynik odkładaliśmy od punktu przebicia linii szyi, otrzymując zakres prawdopodobnego ruchu cen. Wykresy punktowo-symboliczne umożliwiają pomiar szerokości strefy konsolidacji Zasada mierzenia szerokości strefy konsolidacji oparta jest na założeniu, że istnieje bezpośredni związek między szerokością tego obszaru i ruchem cen po wybiciu z trendu horyzontalnego. Jeżeli strefa konsolidacji utworzy bazę, to można oszacować potencjał wzrostu. Po rozpoczęciu trendu wzrostowego można zmierzyć szerokość kolejnych stref konsolidacji w celu potwierdzenia wstępnych pomiarów dokonanych przy podstawie (diagram 11. 6). Chodzi nam o zmierzenie szerokości formacji. Pamiętajmy, że mówimy tu o wykresach o jednokratkowym odwróceniu dla wahań cen w ciągu dnia.
(more…)
Przez pięć tygodni miał wartości ujemne, a potem znów przeciął linię zero od dołu. Przy następnym wzroście DI utworzył wyraźnie niższy szczyt w końcu listopada (punkt 4). Podczas gdy DI zniżkował (linia D), kontrakt wzrósł o niemal sześć punktów (linia C). Ta negatywna dywergencja ostrzegała przed zmianą trendu na spadkowy. Wskaźnik popytu można również stosować na rynku akcji. Wykres General Motors w ujęciu tygodniowym (diagram A. 2) pokazuje DI w postaci linii, a nie histogramu, co pozwala na łatwiejsze wytyczenie linii trendu. Osobiście uważam, że analiza linii trendu w przypadku wskaźników jest bardzo cenna, ponieważ często są one przełamywane przed liniami trendu cen. Tak było w końcu 1995 roku, kiedy trend spadkowy DI (linia A) został przerwany tydzień wcześniej niż trend cenowy (linia B). Jak wskazuje wykres, kupno o ten jeden tydzień wcześniej mogło dać znacząco lepszą cenę wejścia. DI ostrzegał też o kształtowaniu się szczytu w połowie kwietnia 1996.
(more…)
Profil rynku1 (Market Profile®) miał rozszerzyć zakres stosowanych metod. Profil rynku jest statystycznym podejściem do analizy danych cenowych Dla tych, którzy nie znają podstaw statystyki, pomocny może być następujący przykład. Powiedzmy, że grupa studentów zdaje test. Zwykle niektórzy uzyskują bardzo wysoki procent trafnych odpowiedzi (na przykład 90 lub więcej), a niektórzy bardzo niski (60 lub mniej), ale większość wyników grupuje się wokół pewnej średniej, dajmy na to 75. Dla przedstawienia rozkładu tych wyników w ujęciu statystycznym testu można wykorzystać histogram (diagram B. l). Jak można zauważyć, najczęściej spotykany wynik, czyli wartość modałna, to 75 (6 studentów), a cały zakres wyznaczają wyniki najniższy i najwyższy (55 i 95). Zwróćmy uwagę, że wyniki są równomiernie rozłożone wokół wartości modalnej. Dla rozkładu doskonale symetrycznego modalna będzie równa średniej. Zauważmy też, że rozkład ma kształt dzwonu, co jest oznaką rozkładu normalnego.
(more…)