2
18). Nowa linia wsparcia często lepiej sprawdza się w praktyce niż dotychczasowa. Jeśli z kolei zwyżka w ramach trendu wzrostowego nie zdoła sięgnąć górnej linii kanału, można wykreślić nową linię wsparcia pod dnem ostatniej korekty, biegnącą równolegle do nowej linii oporu wyznaczonej wzdłuż ostatnich dwóch wierzchołków (diagram 4. 19). Linie kanału stwarzają możliwość dokonywania pomiaru. Po wyłamaniu się z dotychczasowego kanału trendowego ceny zazwyczaj przebywają odległość równą szerokości tego kanału. A zatem analityk musi po prostu zmierzyć szerokość kanału, a następnie odmierzyć ją od punktu przerwania linii trendu. Należy jednak zawsze pamiętać, że spośród tych dwóch linii podstawowa linia trendu jest o wiele ważniejsza i bardziej wiarygodna. Linia kanału ma w analizie trendu znaczenie wtórne, ale odgrywa pewną rolę tak często, że można włączyć ją do zestawu narzędzi analityka wykresów. Diagram 4. 19 Kiedy podczas kolejnej zwyżki ceny nie sięgnęły górnej linii kanału i wyznaczona została spadkowa linia trendu ponad dwoma opadającymi wierzchołkami (3-5), można już wykreślić wstępnie równoległą do niej linię kanału biegnącą od dołka oznaczonego punktem 4.
Niższa linia wskazuje czasami, gdzie należy się spodziewać pierwszego obszaru wsparcia. 76 ANALIZA TECHNICZNA Proporcje pomiędzy poszczególnymi ruchami cen We wszystkich poprzednich przykładach ukazujących trendy wzrostowe i spadkowe można było dostrzec, że ceny po wykonaniu określonego ruchu przebywały pewien dystans w kierunku przeciwnym, po czym kontynuowały swój bieg zgodnie z uprzednim trendem. Owe ruchy cen przeciwne trendowi wyższego stopnia przebywają na ogół odległości równe pewnym przewidywalnym procentowym parametrom, z których najczęściej spotykany wynosi 50 procent. Powiedzmy na przykład, że rynek znajduje się w trendzie wzrostowym i przebywa dystans od poziomu 100 do poziomu 200. W takich przypadkach bardzo często następuje reakcja w postaci zniżki niwelującej ten wzrost do poziomu mniej więcej 150, po czym dotychczasowy trend jest kontynuowany. Jest to zjawisko często występujące na różnych rynkach. Określone proporcje pomiędzy poszczególnymi ruchami cen występują w trendach każdego stopnia – głównych, wtórnych i krótkoterminowych. Oprócz proporcji 50 procent, która jest raczej pewną tendencją, niż żelazną zasadą, powszechnie przyjmuje się też parametry określające minimum i maksimum korygującego ruchu cen, które wynoszą odpowiednio – jedną trzecią i dwie trzecie. Inaczej mówiąc, cały ruch cen można podzielić na trzy równe części. Minimalna korekta wynosi zwykle około 33 procent, a maksymalna – około 66 procent. Oznacza to, że w przypadku korekty silnego trendu wzrost lub spadek cen wynosi mniej więcej jedną trzecią uprzedniego ruchu. Jest to informacja pod wieloma względami bardzo użyteczna.
Leave a Comment