Deflacja

czyli wzrost siły nabywczej pieniądza obecnego na rynku

You are on the Deflacja weblog archives for September, 2009.

OUR ARCHIVES : September 2009

Brzmi to znajomo, nieprawdaż? Koncepcja, wedle której rynki odzwierciedlają każdy poznawalny czynnik oddziałujący na podaż i popyt, to oczywiście jedna z podstawowych przesłanek teorii technicznej wspomniana w rozdziale pierwszym.

Gdzie znajdują się poziomy 33, 50 i 66 procent zniesienia danego ruchu? 9. Czy występują jakieś luki, a jeśli tak, to jakiego rodzaju? 10. Czy widać jakiekolwiek podstawowe formacje odwrócenia trendu? 11. Czy widać formacje kontynuacji trendu? 1 Jaki zasięg przyszłego ruchu cen wynika z tych formacji? 1 Jaki kierunek wskazują średnie kroczące? 14. Czy oscylatory pokazują rynek wykupiony czy wyprzedany? 15. Czy na oscylatorach widać jakieś dywergencje? 16. Jak kształtuje się opinia większości? 17. Jak wygląda sytuacja w kontekście teorii Elliotta? 18. Czy widać jakieś wyraźne formacje składające się z trzech lub pięciu fal? 19.
(more…)

które mogłyby wyjaśniać, dlaczego analiza techniczna przynosi zyski.

Nie jest to różnica bez znaczenia. Rynki przeżywają rozmaite okresy – aktywności i uśpienia, fazy wyraźnych trendów i braku trendów. Stosując analizę techniczną, można skupić swą uwagę i środki na tych rynkach, gdzie trendy są widoczne, nie zaprzątając sobie głowy pozostałymi. Analityk wykresów może zatem przerzucić swoją uwagę i kapitał, wykorzystując charakterystyczną dla rynków zmienność sytuacji. Rozmaite rynki przeżywają w różnych okresach swoje gorące chwile, czyli silne trendy. Zazwyczaj po takich okresach wyraźnych trendów sytuacja się uspokaja, natomiast na innych rynkach zaczyna się dziać coś interesującego. Dokonując transakcji na podstawie analizy technicznej można swobodnie wybierać pole do swoich działań. Stosowanie analizy fundamentalnej i z konieczności specjalizowanie się tylko w jednej grupie towarów nie pozwala na zachowanie takiej elastyczności. Nawet gdyby można było wówczas zmieniać grupy towarów, to z pewnością byłoby to o wiele trudniejsze niż w przypadku posługiwania się analizą wykresów. Kolejną przewagą analizy technicznej jest to, że daje ona „szerokie spojrzenie”. Śledząc sytuację na wszystkich rynkach, można zyskać doskonałą orientację co do ich ogólnego zachowania, unikając zarazem „wąskiego spojrzenia” narzucanego przez analizę tylko jednej grupy rynków.
(more…)

Wszystkie czynniki, które tworzyły wsparcie – działania kupujących, sprzedających i niezdecydowanych – będą obecnie tworzyć pułap dla wzrostów.

Jeśli jednak krótsza średnia przetnie dłuższą średnią, jest to sygnał zmiany trendu. 206 ANALIZA TECHNICZNA Diagram 10. 5 Linie histogramu mierzą różnicę pomiędzy dwiema średnimi kroczącymi. Przecięcia linii zero dają sygnały kupna i sprzedaży (strzałki). Zwróćmy uwagę, że sygnały z histogramu są wcześniejsze. Diagram 10. 6 Histogram mierzący różnicę pomiędzy średnimi 10- i 50-dniową. Histogram zawsze jest wyraźnie szybszy od ceny. W trendzie wzrostowym histogram znajdzie wsparcie na linii zero i ponownie zwróci się ku górze (trzecia strzałka). Oscylatory i opinia większości 207 Diagram 10. 7 Histogram ukazujący różnicę pomiędzy średnią 10- i 40-tygodniową.
(more…)

Teoria Elliotta 287 Diagram 1

Na przykład w formacji głowy i ramion mierzyliśmy odległość od głowy do linii szyi, a uzyskany wynik odkładaliśmy od punktu przebicia linii szyi, otrzymując zakres prawdopodobnego ruchu cen. Wykresy punktowo-symboliczne umożliwiają pomiar szerokości strefy konsolidacji Zasada mierzenia szerokości strefy konsolidacji oparta jest na założeniu, że istnieje bezpośredni związek między szerokością tego obszaru i ruchem cen po wybiciu z trendu horyzontalnego. Jeżeli strefa konsolidacji utworzy bazę, to można oszacować potencjał wzrostu. Po rozpoczęciu trendu wzrostowego można zmierzyć szerokość kolejnych stref konsolidacji w celu potwierdzenia wstępnych pomiarów dokonanych przy podstawie (diagram 11. 6). Chodzi nam o zmierzenie szerokości formacji. Pamiętajmy, że mówimy tu o wykresach o jednokratkowym odwróceniu dla wahań cen w ciągu dnia. Zastosowanie tej metody do innych rodzajów wykresów wymaga określonych modyfikacji, co będziemy jeszcze omawiać. Po rozpoznaniu formacji na szczycie lub u podstawy należy policzyć, ile jest kolumn składających się na tę formację. Jeżeli kolumn jest na przykład 20, granica zakresu ruchu cen w trendzie wzrostowym lub spadkowym znajduje się 20 kratek od miejsca pomiaru. Sprawą o kluczowym znaczeniu jest wytyczenie linii, od której będziemy mierzyć.
(more…)

Mówi się, że flagi i chorągiewki „powiewają w połowie masztu”.

U góry widoczny jest tradycyjny wykres tych samych akcji o jednokratkowym odwróceniu obejmujący znacznie krótszy okres jednego roku. Mamy tu jednak możliwość lepszego przyjrzenia się przełomowi lat 1997 i 1998, dzięki czemu można dostrzec krótkoterminowe wybicie w górę na początku roku 1998. Dla potwierdzenia kontynuacji głównego trendu wzrostowego potrzebne jest jednak wybicie ponad poziom 60. Średnie kroczące, jak zwykle, nie były pomocne w okresie konsolidacji, ale jeśli dojdzie do wybicia, powinny skierować się w górę. Dodając do wykresów punktowo-symbolicznych średnie kroczące, Ken Tower zaproponował kolejny cenny wskaźnik techniczny, jaki można stosować w tego rodzaju metodzie. Również zastosowanie wykresów logarytmicznych jest nowym podejściem do tej tradycyjnej techniki. Podsumowanie Wykresy punktowo-symboliczne nie są najstarszą metodą analizowania wykresów. To miano należy się japońskiej metodzie świecowej, która jest od wieków stosowana w tym kraju. W następnym rozdziale Greg Morris, autor dwóch książek o wykresach świecowych, przedstawi tę starodawną metodę, która zdobywa w ostatnich latach coraz większe uznanie wśród analityków na Zachodzie. ROZDZIAŁ DWUNASTY Świece japońskie* Wprowadzenie W Japonii stosuje się tę metodę analizowania wykresów od kilku wieków, ale dopiero w ostatnich latach świece zdobyły popularność na Zachodzie. Termin analiza świecowa odnosi się do dwóch różnych, choć powiązanych ze sobą kwestii.
(more…)

Przedstawiliśmy też inny sposób mierzenia wskaźnika zmian (ROC) polegający na wykorzystaniu relacji cen zamiast ich różnic.

Czynnik dźwigni powoduje, że wyznaczenie momentu zawarcia transakcji na rynkach terminowych staje się jeszcze bardziej istotne niż w przypadku rynku kapitałowego. Jest to przedsięwzięcie o wiele trudniejsze i bardziej stresujące niż sama analiza rynku. Głównie z tego powodu znajomość analizy technicznej jest niezbędnym warunkiem odniesienia sukcesu na rynkach terminowych. Ramy czasowe Ze względu na czynnik dźwigni i konieczność uważnego śledzenia zajmowanych pozycji ramy czasowe w przypadku zawierania transakcji na rynku towarowym są siłą rzeczy o wiele węższe. Analitycy rynku kapitałowego więcej uwagi zwracają na dłuższe okresy, przyjmując horyzont czasu, który w przypadku transakcji terminowej może być abstrakcją. Przedmiotem ich zainteresowania może być na przykład sytuacja na rynku za trzy lub za sześć miesięcy, natomiast ci, którzy dokonują transakcji terminowych chcą wiedzieć, jakie będą ceny w następnym tygodniu, nazajutrz, a nawet tego samego dnia po południu. Dlatego właśnie konieczne stało się tu wypracowanie wskaźników krótkookresowych, które w analizach rynków kapitałowych mogą wcale nie występować. Jednym z przykładów jest średnia krocząca; najczęściej wykorzystywane średnie na rynkach akcji obejmują 50 i 200 dni. Na rynkach towarowych większość średnich kroczących dotyczy okresów krótszych niż 40 dni. Często spotykanym połączeniem średnich są tu średnie z 4, 9 i 18 dni. Filozofia analizy technicznej 13 Większe znaczenie momentu zawarcia transakcji Ustalenie momentu zawarcia transakcji ma absolutnie decydujące znaczenie na rynkach terminowych.
(more…)