Trend średniookresowy będzie na przykład korektą trendu głównego. W długookresowym trendzie wzrostowym rynek zatrzymuje się na kilka miesięcy, po czym kontynuuje swój ruch w górę. Ten wtórny trend będzie się składał z krótszych fal stanowiących krótkookresowe spadki i zwyżki. Wątek ów powtarza się wielokrotnie – każdy trend jest częścią większego trendu wyższego stopnia i sam składa się z mniejszych trendów (patrz diagramy 4. 2a-b). Na diagramie 4. 2a główny trend ma charakter wzrostowy, co widać po coraz wyżej położonych szczytach i dołkach (1, 2, 3, 4). Faza korygująca (2-3) stanowi trend wtórny względem głównego trendu wzrostowego. Zauważmy jednak, że ona także dzieli się na trzy mniejsze fale (A-B-C). Analityk powiedziałby w tej sytuacji, że w punkcie C trend główny nadal jest wzrostowy, ale trend wtórny i krótkookresowy mają charakter spadkowy. W punkcie 4 wszystkie trzy trendy będą wzrostowe.
(more…)
Wykorzystywane w połączeniu z wykresami cen podczas trendów wzrostowych lub spadkowych oscylatory stają się źródłem niezwykle cennych sygnałów informujących o krótkoterminowych sytuacjach skrajnych, nazywanych powszechnie wykupieniem i wyprzedaniem rynku. Oscylator może również ostrzegać, że trend traci swój impet, zanim stanie się to widoczne w zachowaniach cen. Oscylatory mogą też ukazywać różne dywergencje sygnalizujące, że pewien trend dobiega końca. Zaczniemy od wyjaśnienia, czym jest oscylator oraz od omówienia zasad jego konstruowania i interpretacji. Następnie przedstawimy znaczenie impetu (momentum) i jego konsekwencje dla prognozowania zachowań rynku. Zaprezentujemy też najczęściej stosowane metody posługiwania się oscylatorami, od prostych do nieco bardziej skomplikowanych. Omówiona zostanie również istotna kwestia dywergencji, czyli rozbieżności. Poruszymy także sprawę znaczenia koordynacji analizy oscylatorów z analizą dominujących cykli. Na koniec zastanowimy się, w jaki sposób należy stosować oscylatory w ramach całościowego podejścia technicznego do analizy rynku. 198 ANALIZA TECHNICZNA Stosowanie oscylatorów w połączeniu z analizą trendu Oscylator jest wskaźnikiem o charakterze wyłącznie pomocniczym w tym sensie, że jego stosowanie powinno być podporządkowane podstawowej analizie trendu. W trakcie omawiania różnych oscylatorów będziemy nieustannie podkreślać znaczenie dokonywania transakcji zgodnie z kierunkiem dominującego trendu.
(more…)
Źródło: Alexander H. Wheelan, Study Helps in Point and Figure Technique, Morgan, Rogers and Roberts, Inc. , New York 1954, s. 25. Wykresy punktowo-symboliczne 239 znajduje się najwięcej symboli „X” lub „O”. Po znalezieniu właściwej linii należy policzyć każdą kolumnę, włączając w to niewypełnione. Liczymy kolumny w strefie konsolidacji, po czym projektujemy tę liczbę w górę albo w dół od linii wykorzystanej do liczenia. Formacje cenowe Formacje cenowe można rozpoznawać również na wykresach punktowo- symbolicznych. Najczęściej spotykane przedstawia diagram 11. 7. Jak widać, nie różnią się one znacznie od formacji charakterystycznych dla wykresów słupkowych.
(more…)
System oparty na regule czterech tygodni jest bardzo prosty: 1. Zamknij krótkie pozycje i zajmuj długie, kiedy tylko cena przekroczy swój najwyższy poziom z czterech ostatnich pełnych tygodni kalendarzowych. rednie kroczące 191 . Zlikwiduj długie pozycje i sprzedawaj krótko, kiedy tylko cena spadnie poniżej najniższego poziomu z ostatnich czterech tygodni alendarzowych. System ten ma charakter ciągły, co oznacza, że zawsze zajmuje sięjakąś pozycję na rynku – długą lub krótką. Wynika stąd również zasadniczasłabość metod tego rodzaju, które narażają swych użytkowników a otrzymywanie mylnych sygnałów podczas trendów oryzontalnych. Podkreślaliśmy już, że metody gry z trendem nie są skutecznew okresach bocznych ruchów cen. celu usunięcia owej wady można dokonać pewnej modyfikacji czterech tygodni. Mogłoby o polegać na skróceniu podstawowegookresu do tygodnia lub dwóch w przypadku sygnału zamknięcia pozycji. Inaczej mówiąc, czterotygodniowe wybicie byłobyotrzebne do otwarcia nowej pozycji, ale jejzamknięcie zapewniałbyjuż sygnał dwutygodniowy. Można by wówczas pozostać pozarynkiem do czasu pojawienia się następnego sygnału czterotygodniowego ia.
(more…)
Jeśli nie uchwyci się i nie zaakceptuje znaczenia tej pierwszej przesłanki, to również wszystkie kolejne wynikające z niej tezy nie będą miały większego sensu. Zwolennik analizy technicznej uważa, że wszystkie czynniki, które mogą oddziaływać na rynkową cenę towaru w kontrakcie terminowym – fundamentalne, polityczne, psychologiczne bądź jeszcze inne – znajdują pełne odbicie w cenie tego towaru. Z założenia tego wynika zatem, że badanie zachowań cen jest podejściem całkowicie samowystarczalnym. Wprawdzie twierdzenie to może wydać się aroganckim roszczeniem, ale jeśli poświęci się nieco czasu na jego zrozumienie, trudno będzie się z nim nie zgodzić. Otóż teza ta sprowadza się w istocie do przekonania, że zachowania cen powinny odzwierciedlać zmiany w relacji popytu i podaży. Jeśli popyt przewyższa podaż, ceny powinny rosnąć, a jeśli podaż będzie większa od popytu, ceny powinny spadać. Ten mechanizm stanowi podstawę wszelkich prognoz gospodarczych i fundamentalnych. Analityk odwraca tę zależność, dochodząc do wniosku, że skoro ceny rosną, to – niezależnie od przyczyn tego stanu rzeczy – popyt musi przewyższać podaż, a uwarunkowania fundamentalne muszą sprzyjać wzrostom cen. Jeśli ceny spadają, oznacza to, że podaż przewyższa popyt, a uwarunkowania fundamentalne sprzyjają spadkom. Być może ta ostatnia uwaga dotycząca uwarunkowań fundamentalnych wydaje się zaskakująca w kontekście prezentacji analizy technicznej, ale jeśli tak, to niesłusznie, albowiem przedmiotem badań analizy technicznej są pośrednio także i owe uwarunkowania. Większość przedstawicieli tego podejścia zgodziłaby się zapewne, że przyczyną hossy lub bessy na danym rynku są właśnie uwarunkowania gospodarcze, czyli czynniki podaży i popytu.
(more…)
Widzimy tu trzy wierzchołki z głową wznoszącą się ponad dwoma ramionami. Zwykle występuje tu ruch powrotny (strzałka) do linii szyi. 94 ANALIZA TECHNICZNAprzerwaniu linii szyi wolumen powinien się zwiększyć, choć w początkowych zach powstawania formacji nie musi on wzrastaćgwałtownie. Ruch powrotnyRuch powrotny przebiega zazwyczaj w górę ku linii szyi lub do poziomu wyznaczonego przez iżkę do punktu D (punkt G), które teraz orzą linię oporu. Ruch ten występuje nie zawsze, czasami bywanieznaczny. W określeniu jego rozmiarów może pomóc obserwacja olumenu. Jeśli przerwanielinii szyi odbywa się przy bardzo dużym olumenie, szansę na ruch powrotny zmniejszają się, ponieważ zwiększonaaktywność na rynku oznacza silniejszą presję spadkową. Mniejszy wolumenprzyprzerwaniu linii szyi zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia ruchu powrotnego. Towarzyszy mu jednak na ogół iejszy wolumen, następująca zaś po nim kontynuacja trendu spadkowego powinna się cechować jego zauważalnym wzrostem. PodsumowaniePrzypomnijmy podstawowe elementy formacji głowy i ramion. .
(more…)