Zasada wachlarza Kolejnym interesującym przykładem wykorzystania linii trendu jest zasada wachlarza (diagramy 4. 11a-c). Czasami po przełamaniu linii trendu wzrostowego ceny spadają nieco, po czym wracają w górę do dawnej linii trendu (będącej obecnie linią oporu). Na diagramie 4. 1 la widzimy, że ceny wzrosły do linii 1, ale jej nie przebiły. Można wówczas wytyczyć drugą linię, która również zostaje przełamana. Kiedy załamuje się kolejna zwyżka, wykreśla się trzecią linię. Przełamanie trzeciej linii jest zazwyczaj sygnałem dalszych spadków. Na diagramie 4. 11b przełamanie trzeciej linii spadkowej (3) stanowi z kolei sygnał zapoczątkowania nowego trendu wzrostowego. Zauważmy, że przełamane linie wsparcia stają się liniami oporu i na odwrót.
(more…)
Dywergencja, czyli rozbieżność pomiędzy zachowaniem oscylatora i ruchem cen w sytuacji, gdy oscylator znajduje się blisko swego ekstremum, jest zazwyczaj istotnym ostrzeżeniem przed możliwością zmiany trendu. Przecięcie poziomu zerowego może stanowić ważny sygnał do zawierania transakcji zgodnych z kierunkiem głównego trendu. Mierzenie impetu Pojęcie impetu stanowi najbardziej podstawową formę analizy oscylatorów. Impet wyraża stosunek zmiany cen, a nie aktualny ich poziom. Impet rynku mierzy się, obliczając na bieżąco różnicę cen dla pewnego okresu. Aby skonstruować linię impetu 10-dniowego, należy po prostu odjąć cenę zamknięcia sprzed dziesięciu dni od ostatniej ceny zamknięcia. Otrzymana w ten sposób wartość dodatnia lub ujemna umieszczana jest na wykresie powyżej lub poniżej poziomu „zero”. Wzór impetu jest następujący: M = V-VX gdzie: V ostatnia cena zamknięcia, Vx cena zamknięcia sprzed x dni. Jeśli ostatnia cena zamknięcia jest wyższa od tej sprzed dziesięciu dni (czyli jeśli ceny wzrosły), to zaznacza się wartość dodatnią impetu powyżej poziomu „zero”. Jeśli ostatnia cena zamknięcia jest niższa od ceny sprzed dziesięciu dni (a zatem jeśli ceny spadły), to zaznacza się wartość ujemną poniżej poziomu „zero”. Wprawdzie z powodów, o których powiemy za chwilę, najczęściej stosuje się okres 10-dniowy, ale można posługiwać się dowolnym 200 ANALIZA TECHNICZNA Diagram W.
(more…)
W roku 1929 wydawcy The Wall Street Journal dołączyli średnią dla przedsiębiorstw użyteczności publicznej. W setną rocznicę pierwszej publikacji Dowa, w 1984 roku, stowarzyszenie Market Technician Association ofiarowało srebrny puchar organizacji Dow Jones & Co. , uzasadniając to stwierdzeniem, że „nagroda jest wyrazem uznania dla trwałego wkładu, jaki Charles Dow wniósł w dziedzinę analizy inwestycyjnej. Stworzony przezeń indeks będący dziś jednym z najważniejszych wskaźników 22 ANALIZA TECHNICZNA aktywności rynku kapitałowego pozostaje po 80 latach od śmierci swego twórcy podstawowym narzędziem dla analityków rynku”. Dow nigdy nie opublikował, niestety, żadnej książki na temat swojej teorii, którą wyłożył w serii artykułów zamieszczonych w The Wall Street Journal. Dopiero po śmierci Dowa (1902) artykuły te zostały przedrukowane w 1903 roku przez S. A. Nelsona w pracy The ABC of Stock Speculation. Właśnie w tej pracy po raz pierwszy użyty został termin „teoria Dowa”. We wprowadzeniu do niej Richard Russell porównuje wkład Dowa w teorię rynku kapitałowego z wkładem Freuda w psychiatrię. Bardziej usystematyzowaną postać nadał tym koncepcjom William Peter Hamilton, współpracownik i następca Dowa w The Wall Street Journal, publikując w 1922 roku pracę The Stock Market.
(more…)
Wraz ze spadkiem cen liczba otwartych kontraktów rośnie, co zapowiada bessę. Diagram 7. 3 Wybiciu w górę akcji McDonalds ponad poziom szczytu z listopada towarzyszył gwałtowny wzrost aktywności transakcyjnej, co było zapowiedzią hossy. 144 ANALIZA TECHNICZNA przekracza poprzedni szczyt cenowy przy zniżkującym wolumenie. Taki ruch sygnalizuje malejące zainteresowanie kupnem. Niepokoić powinien wzrost wolumenu przy spadkach cen. Wolumen jako potwierdzenie formacji W rozdziałach piątym i szóstym omówiliśmy formacje cenowe i kilkakrotnie podkreśliliśmy, że wolumen jest ważnym wskaźnikiem potwierdzającym dokonujące się na rynku zmiany. Jedna z pierwszych oznak szczytu głowy i ramion wystąpiła w chwili, gdy ceny osiągnęły nowe szczyty przy kształtowaniu się głowy w warunkach niskiego wolumenu, ale przy wysokich obrotach podczas zejścia do szyi. Podwójnym i potrójnym szczytom towarzyszył niższy wolumen przy każdym kolejnym szczycie, po czym wolumen rósł przy spadkach. Formacjom zapowiadającym kontynuację trendu, takim jak trójkąt, powinien towarzyszyć stopniowy spadek wolumenu. Jeżeli sygnał wybicia z trendu jest prawdziwy, to z reguły przy większych obrotach następuje pełne ukształtowanie się formacji cenowych (punkt wybicia z trendu – diagram 7.
(more…)
Jeśli szerokość ta obejmowałaby na przykład dwadzieścia tygodni, do wybicia powinno dojść pomiędzy trzynastym a piętnastym tygodniem (diagram 6. 1d). Sygnałem trendu jest przebicie się przez jedną z linii. Czasami po przerwaniu tej linii następuje ruch powrotny. W przypadku trendu wzrostowego linia ta staje się poziomem wsparcia, zaś podczas trendu Podstawowe formacje kontynuacji trendu 117 spadkowego stanowi linię oporu. Poziom wyznaczony przez wierzchołek trójkąta również odgrywa rolę ważnej linii wsparcia lub oporu. Dla potwierdzenia przerwania linii można stosować różne kryteria, podobne do tych, które omawialiśmy w poprzednich dwóch rozdziałach. Koniecznym warunkiem będzie tu ukształtowanie się ceny zamknięcia poza linią, a nie jej pojedyncze przerwanie w ciągu dnia. Znaczenie wielkości wolumenu Wolumen powinien zmniejszać się w miarę zwężania się zakresu wahań cen wewnątrz trójkąta. Taka tendencja cechuje wszystkie formacje konsolidacji. Wolumen powinien jednak wyraźnie wzrastać z chwilą przebicia linii trendu, co oznacza pełne ukształtowanie się formacji.
(more…)
Formacje ontynuacji sugerują natomiast, że rynek „przystanął” na chwilę,prawdopodobnie po to, by skorygować krótkoterminowe wyprzedanieub wykupienie, po czym istniejący trend będzie kontynuowany. ztuka polega na tym, aby jak najwcześniej, jeszcze w okresie ich powstawania, rozróżnić te dwa rodzaje formacji. W rozdziale ym przyjrzymy się pięciu najczęściej wykorzystywanym ormacjom zapowiadającym odwrócenie trendu, jakimi są formacjegłowy i ramion, potrójnego szczytu i potrójnego dna, podwójnego szczytu i podwójnegodna, formacja V oraz formacja spodka. Najpierw będziemy analizować samą formację, sposób, w jaki kształtuje się na wykresie, a także cechy umożliwiające jej rozpoznanie. astępnie powiemy nieco o znaczeniu wielkości wolumenu towarzyszącego powstawaniu formacji oraz o możliwości dokonywania a jej podstawie pomiaru przyszłych ruchów cen. olumen odgrywa istotną rolę jako potwierdzenieukształtowania się każdej z tych formacji. W okresach wątpliwości (a jest ich bardzowiele) obserwacja zmian wolumenu towarzyszących ruchom cen może się okazać czynnikiem, który przesądza o tym, czy dana formacja jest wiarygodna. większością formacji wiążą się również określone metody pomiaru pomagające analitykowi w wyznaczeniu minimalnego zasięgu przyszłego ruchu cen. Są to wprawdzie tylko wielkości przybliżone,ale pomagają się zorientować, jak wygląda stosunek potencjalnych zysków do związanego z ich osiągnięciem ryzyka. W następnym rozdziale omówimy drugą kategorię formacji – formacje apowiadające kontynuację trendu. Przyjrzymy się wówczas trójkątom, lagom, chorągiewkom, klinom i prostokątom.
(more…)