Cała sztuka polega na znalezieniu „złotego środka”. Zasady zarządzania pieniędzmi 345 Relacja zysku do ryzyka Najlepsi gracze na rynkach terminowych osiągają zyski tylko z 40 procent dokonywanych transakcji. Większość transakcji okazuje się niepowodzeniem. W jaki zatem sposób można zarabiać tu pieniądze, skoro przeważnie popełnia się błędy? Wynika to z natury kontraktów terminowych, które wymagają tak niewysokich depozytów, że nawet niewielki ruch cen w niewłaściwym kierunku przynosi w efekcie wymuszoną likwidację pozycji. A zatem gracz będzie wchodził na rynek wielokrotnie, zanim uchwyci ruch cen, którego szuka. W ten oto sposób dochodzimy do kwestii relacji między zyskiem a ryzykiem. Ponieważ większość transakcji przynosi straty, jedynym sposobem „wyjścia na swoje” jest zagwarantowanie sobie, by suma pieniędzy z pomyślnych transakcji była większa od strat poniesionych w transakcjach nieudanych. W tym celu większość graczy posługuje się określonym współczynnikiem zysk/ryzyko. Dla każdej potencjalnej transakcji określa się możliwy do osiągnięcia zysk, który jest następnie odnoszony do potencjalnej straty wynikłej z niepowodzenia transakcji (ryzyko). Powszechnie przyjmowany współczynnik wynosi tu 3:1. Potencjalny zysk musi być zatem przynajmniej trzykrotnie większy od możliwej straty, jeśli mamy zdecydować się na określoną transakcję.
(more…)
4 ANALIZA TECHNICZNA Filozofia analizy technicznej 5 kierunek ruchu cen, tyle że dokonuje się tego z odmiennej perspektywy. Zwolennik analizy fundamentalnej bada przyczyny zachowań rynku, natomiast zwolennik analizy technicznej – same skutki. Ten drugi uważa, że wystarczy poznać owe skutki, a znajomość przyczyn czy uwarunkowań nie jest potrzebna. Przedstawiciel analizy fundamentalnej zawsze musi wiedzieć „dlaczego”. Większość tych, którzy zawierają transakcje na rynku, określa siebie jako zwolenników albo analizy technicznej, albo analizy fundamentalnej. W istocie rzeczy jednak łączy ich bardzo wiele. Większość zwolenników analizy fundamentalnej zna podstawowe narzędzia analizy wykresów, a większość zwolenników analizy technicznej ma przynajmniej pobieżną wiedzę na temat uwarunkowań fundamentalnych. (Wśród przedstawicieli analizy technicznej są oczywiście i puryści, którzy dokładają wielu starań, by ich wizje nie zostały zmącone żadnymi danymi fundamentalnymi). Problem polega na tym, że wykresy i uwarunkowania fundamentalne często sobie przeczą. Zazwyczaj na początku istotnych ruchów cen sytuacja fundamentalna nie wyjaśnia, dlaczego rynek zachowuje się w dany sposób. Właśnie w takich krytycznych momentach te dwa podejścia różnią się między sobą najbardziej.
(more…)
W przypadku fal korygujących, w normalnym zygzaku 5-3-5 fala (c) ma często mniej więcej taką długość jak fala (a). 6. Innym sposobem zmierzenia długości fali c jest pomnożenie długości fali (a) przez 0,618 i odjęcie wyniku od dna fali (a). 7. W przypadku płaskiej korekty 3-3-5, gdzie fala b sięga szczytu fali (a) lub go przekracza, fala (c) będzie miała długość około 1,618 fali (a). 8. W trójkącie symetrycznym relacja każdej kolejnej fali do poprzedniej wynosi około 0,618. Procentowe relacje pomiędzy ruchami cen Wymienione przed chwilą zależności pomagają określić zasięg ruchu cen zarówno w falach impulsu, jak i w falach korygujących. Innym sposobem wyznaczania zasięgu ruchu cen jest wykorzystanie procentowych relacji pomiędzy poszczególnymi ruchami. Najczęściej używane współczynniki to 61,8 procent (zazwyczaj zaokrąglone do 62 procent), 38 procent i 50 procent. Z rozdziału czwartego pamiętamy, że rynek zazwyczaj znosi poprzedni ruch cen o określoną, przewidywalną wielkość, spośród których najbardziej znane to 33 procent, 50 procent i 67 procent.
(more…)
Bardzo kiepsko natomiast wypadają, dy rynek znajduje się w trendzie horyzontalnym, a bywa tak przez jedną trzecią lub połowę wszystkich sesji. Średnie kroczące 189 Ponieważ średnie kroczące okazują się nieskuteczne podczas tak długich okresów, przywiązywanie do nich zbyt wielkiej wagi jest niebezpieczne. a niektórych rynkach podczas wyraźnego trendu średnie kroczące sąajlepsze. ystarczy uruchomić system transakcyjny. W innych sytuacjach bardziej odpowiednie okazują się wskaźniki niezależne istnienia trendu, takie jak oscylatory ukazujące wykupienie ub wyprzedanie rynku. (W rozdziale piętnastym przedstawimy wskaźnikADX, który informuje o tym, czy na danym rynku jest wyraźny trend czy nie, i jakie metody należy w związku z tym zastosować). Średnie kroczące jako oscylatory ednym ze sposobów konstruowania oscylatora jest porównywanie óżnicy pomiędzy dwiema średnimi kroczącymi. Posługiwanie się dwiema średnimi nabiera wówczas większego znaczenia i aje się jeszcze bardziej użyteczne. W następnym rozdziale zobaczymy, na czymto polega. Wspomnieliśmy niedawno o metodzie opartej na porównywaniu dwóch średnich wykładniczych; jest to analiza zbieżności i rozbieżności średnich kroczących, znana jako MACD (Moving Average Converegence/Divergence), którą stosuje się przede wszystkim jako oscylator. Również omówienie tej metody odkładamy do następnego rozdziału oświęconego oscylatorom.
(more…)
Dodał jednak, że teoria fal stanowi „bardzo potrzebne uzupełnienie koncepcji Dowa”. W roku 1946, na dwa lata przed śmiercią, Elliott napisał swoją ostatnią i najważniejszą pracę o teorii fal, Nature’s Law- The Secret of the Universe. („Prawo przyrody – tajemnica wszechświata”). Koncepcje Elliotta mogłyby zapaść w niepamięć, gdyby A. Hamilton Bolton nie zdecydował się w 1953 roku na opublikowanie pierwszego dodatku do Bank Credit Analyst pod nazwą Elliott Wave Supplement, który wydawał co roku aż do swej śmierci w roku 1967. Wydawanie suplementu przejął po nim A. J. Frost, który w 1978 opublikował wspólnie z Robertem Prechterem książkę Elliott Wave Principle (wyd. polskie: Teoria fal Elliotta, WIG-Press, Warszawa 1995). Większość diagramów zamieszczonych w tym rozdziale pochodzi z tej pracy. W roku 1980 Prechter wydał The Major Works of R.
(more…)
Położeniepunktu E poniżej poprzedniego wierzchołka w punkcie C stanowi spełnienie ierwszego z dwóch warunków ukształtowaniasię trendu spadkowego – pojawiają się opadające wierzchołki. iagram 5. 1a Formacja głowy i ramion zapowiadająca odwrócenie trendu wzrostowego. ewe i prawe ramię (A i E) znajduje się na tej samej niemal wysokości. Głowa (C) jest położona wyżej niż oba ramiona. Zwróćmy uwagę na spadek wolumenu towarzyszący powstaniu każdego z tych wierzchołków Formacja zostaje ukształtowanapo przerwaniu linii szyi ( Minimalny zakres spadku wyznaczony jest przezodległość w pionie pomiędzy szczytem głowy a linią szyi; odległość tę odmierza się w dół od punktu przerwania linii szyi. Często występuje tu również ruch powrotnyku tej linii, który jednak nie powinien jej przekraczać. Główna linia trendu wzrostowego (1) została już zatem przełamana, azwyczaj w punkcie D, dając kolejny sygnał niebezpieczeństwa. mimo tych wszystkich ostrzeżeń, w tym momencie wiemy jednak tylko tyle, że trend zmienił się ze zwyżkującego na boczny. Może to być wystarczający powód do zamknięcia pozycji długich, ale niekoniecznie do otwierania pozycji krótkich.
(more…)