Deflacja

czyli wzrost siły nabywczej pieniądza obecnego na rynku

You are on the Deflacja weblog archives for February, 2009.

OUR ARCHIVES : February 2009

Jednym z najlepiej znanych wskaźników tego rodzaju jest oscylator McClellana.

(b) Rozszerzenie zakresu w dół w okresach C, H oraz I. Panel 3 – S&P 500 – obszar wartości/TPO kupno lub sprzedaż: kto kontroluje obszar wartości na bieżącej sesji, długoterminowo sprzedający, czy długoterminowo kupujący? (a) Cena modalna, czyli najrzetemiejsza cena na poziomie 1039,20. (b) TPO sprzedaży wynosi 59. (c) TPO kupna wynosi 100. (d) Nierównowaga na rzecz strony kupującej oznacza, że dla odzyskania równowagi ceny muszą pójść w górę. sesji). Aby ustanowić ekstremum, potrzeba co najmniej dwóch TPO. Im energiczniejsi są inwestorzy długoterminowi w tej rywalizacji, tym więcej TPO i tym dłuższe ekstremum TPO. Jeśli nie ma co najmniej dwóch TPO, znaczy to, że inwestor długoterminowy nie jest specjalnie zainteresowany rywalizowaniem na tym poziomie cenowym. Lokalny szczyt lub dołek powstaje, gdy tylko jedna TPO wyznacza szczyt lub dołek zakresu. Warunek ten zakłada, że rynek oferuje cenę, której nikt nie akceptuje (brak dowodów zainteresowania – patrz diagram B.
(more…)

Regułajednego lub dwóch tygodni jest doskonałym filtrem.

I wreszcie poruszyliśmy ważną kwestię zarządzania pieniędzmi i dywersyfikacji. Systemy transakcyjne mogą poprawić nasze wyniki i pomóc nam w odniesieniu sukcesu na rynku. Przyczyny tego są oczywiste: • Zmuszają nas do odrabiania pracy domowej przed dokonaniem transakcji. • Narzucają dyscyplinę i ułatwiają konsekwentne stosowanie się do reguł. • Pozwalają zwiększyć stopień dywersyfikacji. Dzięki wytrwałej pracy i zaangażowaniu każdy może stworzyć skuteczny system transakcyjny. Nie jest to łatwe, ale całkowicie w zasięgu możliwości. Podobnie jak z innymi rzeczami w życiu, nasze wyniki zależeć będą bezpośrednio od włożonej pracy (diagramy C. 2 i C. 3). Tworzenie systemu transakcyjnego 431 JJMBook Four%Model Value Line Geometrie – UNDE-Weekły 06/30/B1 – 02/06/98 Performance Summary.
(more…)

Teoria ta stosuje się do średnich rynkowych, ale także wszystkich poszczególnych rynków.

Cykle sezonowe Wszystkie rynki podlegają do pewnego stopnia corocznemu cyklowi sezonowemu, to znaczy wykazują tendencję do poruszania się w określonym kierunku w danej porze roku. Najbardziej zrozumiałe są cykle sezonowe na rynkach zbożowych, gdzie dołki wypadają w okresie zbiorów, kiedy podaż jest największa. Na rynku soi na przykład większość sezonowych szczytów przypada na okres pomiędzy kwietniem 320 ANALIZA TECHNICZNA Diagram 14. 18 ECF wykrył 133-dniowy cykl akcji Boeinga. Ponieważ ostatni dołek wypadł w listopadzie 1997 roku, następny powinien uformować się 133 dni później, czyli 3 czerwca 1998 roku. Diagram 14A9a Początki luków cykli zbiegają się z dołkami istotnych korekt Dowa, jeśli przyjmie się cykl 40-tygodniowy. Ostatnie dwa dołki cyklu wypadły na wiosnę 1997 roku i na początku 1998 (strzałki). Cykle 321 Diagram 14. 19b Łuki wskazują na istnienie cyklu 50-dniowego na wykresie Dowa w drugiej połowie 1997 roku i na początku 1998. Należy tak przesuwać łuki, aby ich początki zbiegły się z dołkami widocznymi na wykresie cenowym. Diagram 14.
(more…)

Przykłady tej zmienności pokazuje diagram 1

Brzmi to znajomo, nieprawdaż? Koncepcja, wedle której rynki odzwierciedlają każdy poznawalny czynnik oddziałujący na podaż i popyt, to oczywiście jedna z podstawowych przesłanek teorii technicznej wspomniana w rozdziale pierwszym. Teoria ta stosuje się do średnich rynkowych, ale także wszystkich poszczególnych rynków. Uwzględnia ona nawet „ingerencje Boże” w postaci trzęsień ziemi i innych klęsk żywiołowych. Wprawdzie wydarzenia takie nie mogą być przewidziane przez rynek, ale są one szybko dyskontowane przez ceny. Teoria Dowa 23 Trzy trendy rynkowe Zanim powiemy, w jaki sposób zachowują się trendy, musimy wyjaśnić, co Dow uważał za trend. Dow zdefiniował trend wzrostowy jako sytuację, w której kolejne szczyty i dołki kształtują się na coraz wyższym poziomie. Trend spadkowy to sytuacja odwrotna, w której kolejne szczyty i dołki formują się na coraz niższym poziomie. Definicja ta przetrwała próbę czasu i wciąż jest punktem wyjścia do wszelkich analiz trendu. Dow uważał, że prawa działania i reakcji występują na rynkach tak samo jak w przyrodzie. Pisał: „Historia dotychczasowych transakcji pokazuje, że w wielu przypadkach kiedy akcje osiągają szczyt, dochodzi do łagodnego spadku, a następnie powrotu do dawnej wysokości.
(more…)

A jednak wszystkie inne wskaźniki tak naprawdę zniżkowały.

Ogólnie można przyjąć, że większość systemów opartych na analizie trendu koncentruje się na badaniu trendu średniookresowego, który może trwać do kilku miesięcy. Trend krótkookresowy służy przede wszystkim do wyznaczenia czasu dokonania transakcji. W średniookresowym trendzie wzrostowym krótkotrwałe zniżki będą wykorzystywane do otwarcia długiej pozycji, natomiast w średniookresowych trendach spadkowych przejściowe zwyżki będą okazjami do krótkiej sprzedaży. Linie wsparcia i oporu Omawiając pojęcie trendu powiedzieliśmy, że ruch cen ustanawia kolejne szczyty i dołki, zaś kierunek, w jakim one się układają, decyduje o charakterze trendu. Punkty te mają w analizie technicznej swoje nazwy, które teraz przywołamy, wprowadzając tym samym pojęcia wsparcia i oporu. Punkty odbicia zniżek nazywane są wsparciem. Termin ten określa poziom lub obszar, na którym zainteresowanie ze strony kupujących jest dostatecznie silne, aby przezwyciężyć presję ze strony sprzedających. W rezultacie spadek zostaje powstrzymany, a ceny ponownie idą w górę. Zazwyczaj poziom ten znany jest wcześniej, bowiem wyznacza go dno poprzedniej zniżki. Na diagramie 4. 3a punkty 2 i 4 oznaczają poziomy wsparcia w trendzie wzrostowym (patrz diagramy 4.
(more…)

Im szerszy zakres cenowy i większy wolumen w dniu kluczowego odwrotu, tym większe szansę na odwrócenie trendu.

Trójkąty poziome. Źródło: A. J. Frosl, Robert Prechter, Elliott Wave Principle, wyd. cyt. , s 4 Z rozdziału szóstego pamiętamy, że trójkąt jest zazwyczaj formacją kontynuacji i dokładnie to samo twierdzi Elliott. Trójkąt na gruncie jego teorii jest formacją konsolidacji w trendzie bocznym, która dzieli się na pięć fal liczących po trzy fale niższego stopnia. Elliott również wyróżnia cztery rodzaje trójkątów – wznoszące się, opadające, symetryczne oraz rozszerzające się – które widzieliśmy już w rozdziale szóstym. Diagram 1 21 ukazuje te cztery odmiany trójkąta w trendzie wzrostowym i spadkowym.
(more…)