Średnia Dow obejmująca 30 spółek zyskała 0,16 procent. S&P 500, stracił 0,07 procent, Nasdaq Composite, obejmujący ponad 5000 spółek wypadł najgorzej, spadł bowiem do 0,92 procent. Niemal równie źle spisał się indeks Russell 2000 (-0,89 procent), który jest średnią dla 2000 małych spółek. Wniosek z tego krótkiego porównania jest taki, że rynek jako całość spadł tego dnia, jeśli mierzyć to szerszymi średnimi, mimo że sam Dow zyskał. Do kwestii porównywania średnich powrócimy, a teraz zobaczmy, jak jeszcze można badać kondycję rynku. Wskaźnik wzrostów i spadków (A/D Line) Jest to najbardziej znany ze wskaźników szerokości rynku. Konstrukcja A/D Line jest bardzo prosta. Podczas każdej sesji na NYSE pewna liczba spółek wzrasta, część spada i są też takie, które nie zmieniają ceny. Liczby te są codziennie podawane w Wall Street Journal i Investor’s Business Daily i na ich podstawie tworzy się wskaźnik A/D. Najczęściej oblicza się go, odejmując liczbę spółek spadających od liczby spółek wzrastających. Jeśli więcej jest takich, które wzrosły, wielkość A/D dla danego dnia jest dodatnia.
(more…)
Pisał: „Historia dotychczasowych transakcji pokazuje, że w wielu przypadkach kiedy akcje osiągają szczyt, dochodzi do łagodnego spadku, a następnie powrotu do dawnej wysokości. Jeśli po takim ruchu cena znów się cofnie, to prawdopodobnie nastąpi jej dalszy spadek” (Nelson, s. 43). Dow wyodrębnił trzy kategorie trendu, główny, wtórny i krótkookresowy, i porównał je do ruchów morza. Trend główny porównany został do przypływów i odpływów morza, trend wtórny do fal składających się na przypływy i odpływy, a trend krótkookresowy do zmarszczek tworzących się na falach. Mierząc zasięg kolejnych fal na plaży, można określić kierunek ruchu morza; jeśli każda kolejna fala wdziera się dalej w głąb lądu niż poprzednia, znaczy to, że trwa przypływ. Dopiero kiedy fale zaczynają się cofać, można się zorientować, że zaczął się odpływ. Główne trendy na rynkach mogą – zdaniem Dowa – trwać ponad rok, a nawet kilkanaście lat. Trend wtórny, czyli średniookresowy, stanowi korektę trendu głównego i na ogół trwa od trzech tygodni do trzech miesięcy. Korekty te znoszą zwykle od jednej trzeciej do dwóch trzecich poprzedniego ruchu cen, a często jego połowę, czyli 50 procent. Trendy krótkookresowe trwają zwykle niespełna trzy tygodnie i stanowią krótkie korekty trendu wtórnego.
(more…)
Zakończenie piątej fali powinno się zbliżyć do górnej linii; przy wykreślaniu linii kanałów długookresowych zaleca się używanie obok skali arytmetycznej także skali logarytmicznej. Czwarta fala jako obszar wsparcia Kończąc omawianie formacji fal i dodatkowych wskazówek zawartych w teorii Elliotta, należy wspomnieć o jeszcze jednej ważnej kwestii, to znaczy o fali czwartej jako obszarze wsparcia dla spadków podczas bessy. Kiedy pięć fal wzrostowych dobiega końca i zaczyna się bessa, to zdaniem Elliotta spadki te nie schodzą poniżej poziomu Teoria Elliotta 293 czwartej fali ukształtowanej podczas poprzedniego trendu wzrostowego. Od reguły tej są wyjątki, ale zwykle dno czwartej fali stanowi oparcie dla bessy. Ta wskazówka może się okazać bardzo pomocna przy określaniu maksymalnego zasięgu spadku cen. Liczby Fibonacciego jako podstawa teorii fal W swej pracy Nature’s Law Elliott pisał, że matematyczną podstawę jego teorii fal stanowi sekwencja liczb odkryta przez Fibonacciego w trzynastym wieku. Sekwencja ta dziś utożsamiana jest z włoskim matematykiem i nosi nazwę ciągu liczb Fibonacciego. Ciąg liczbowy, o którym mowa to: 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144 i tak dalej, aż do nieskończoności. Ciąg ten ma szereg interesujących właściwości, na przykład taką, że pomiędzy kolejnymi liczbami występują niemal stałe relacje. 1. Suma każdych dwóch kolejnych liczb równa się następnej, Na przykład 3 plus 5 równa się 8, 5 plus 8 równa się 13 i tak dalej.
(more…)
7. Posługuj się zasadami zarządzania pieniędzmi. 8. Stosuj dywersyfikację, ale bez przesady. 9. Przyjmuj relację zysku do ryzyka wynoszącą przynajmniej 3 do 1. 10. Kiedy powiększasz już zajmowane pozycje, przestrzegaj następujących wskazówek: a. Każda kolejna partia powinna być mniejsza od poprzedniej. b. Powiększaj wyłącznie pozycje przynoszące zysk.
(more…)
Zwierciadlane odbicie tej formacji to formacja odwróconej głowy i ramion będąca końcem trendu spadkowego. Histogram MACD {MACD histogram) Odmiana systemu MACD przedstawiająca różnicę pomiędzy MACD i linią sygnału w postaci histogramu. Łatwiej w ten sposób uchwycić zmiany we wzajemnym położeniu linii i uzyskać tym samym wcześniejszy sygnał transakcyjny. Impet {Momentum) Wielkość wykorzystywana w konstruowaniu oscylatora wykupienia i wyprzedania. Wskaźnik impetu mierzy różnicę w cenie w wybranym przedziale czasu. Dla skonstruowania 10-dniowej linii wskaźnika impetu odejmuje się od bieżącej ceny cenę zamknięcia sprzed 10 dni. Dodatni lub ujemny wynik nanosi się powyżej lub poniżej linii zero. (Patrz: Oscylatory). Kluczowy dzień odwrotu {Key reversal day) W trendzie wzrostowym formacja ta powstaje, gdy ceny otwierają się na poziomie nowego maksimum, a następnie zamykają poniżej ceny zamknięcia z poprzedniego dnia. W trendzie spadkowym ceny otwierają się niżej i zamykają wyżej. Im szerszy zakres cenowy i większy wolumen w dniu kluczowego odwrotu, tym większe szansę na odwrócenie trendu.
(more…)
Na diagramie 14. 8 widzimy, że wykres cen zamieszczony u góry utworzony jest przez zwykle nałożenie na siebie dwóch różnych cykli widocznych u dołu diagramu. Zwróćmy uwagę szczególnie na podwójny szczyt w złożonej fali C. Według teorii cykli wszystkie Cykle 307 Diagram 14. 7 Różnica faz pomiędzy dwiema falami. Na diagramie tym wynosi ona sześć dni. Mierzy się ją pomiędzy dołkami dwóch fal, które łatwiej zidentyfikować niż szczyty. Diagram 14. 8 Sumowanie dwóch fal. Linie przerywane pokazują, w jaki sposób wartości fali A są dodawane do wartości fali B, tworząc określoną wartość złożonej fali C. 308 ANALIZA TECHNICZNA Diagram 14.
(more…)