Wtłaczanie niewyraźnej sytuacji rynkowej w schemat Elliotta i lekceważenie innych narzędzi technicznych jest nadużyciem tej teorii. Kluczem do powodzenia jest traktowanie teorii Elliotta jako częściowej odpowiedzi na zagadki związane z prognozowaniem zachowań rynku. Wykorzystanie tej koncepcji w połączeniu ze wszystkimi innymi prezentowanym tu teoriami technicznymi zwiększy jej wartość, a także wasze szanse na sukces. Literatura przedmiotu Dwa najlepsze źródła informacji o teorii Elliotta i liczbach Fibonacciego to The Major Works of R. N Elliott wydane przez Roberta R. Prechtera, Jr. oraz Elliot Wave Principle Frosta i Prechtera (wyd. polskie: Teoria fal Elliotta, WIG-Press, Warszawa 1995). Wszystkie diagramy od 1 1 do 1 24 pochodzą z tej ostatniej pracy i zostały przedrukowane dzięki uprzejmości amerykańskiego wydawnictwa.
(more…)
W roku 1946, na dwa lata przed śmiercią, Elliott napisał swoją ostatnią i najważniejszą pracę o teorii fal, Nature’s Law- The Secret of the Universe. („Prawo przyrody – tajemnica wszechświata”). Koncepcje Elliotta mogłyby zapaść w niepamięć, gdyby A. Hamilton Bolton nie zdecydował się w 1953 roku na opublikowanie pierwszego dodatku do Bank Credit Analyst pod nazwą Elliott Wave Supplement, który wydawał co roku aż do swej śmierci w roku 1967. Wydawanie suplementu przejął po nim A. J. Frost, który w 1978 opublikował wspólnie z Robertem Prechterem książkę Elliott Wave Principle (wyd. polskie: Teoria fal Elliotta, WIG-Press, Warszawa 1995). Większość diagramów zamieszczonych w tym rozdziale pochodzi z tej pracy. W roku 1980 Prechter wydał The Major Works of R. N.
(more…)
sesji). Aby ustanowić ekstremum, potrzeba co najmniej dwóch TPO. Im energiczniejsi są inwestorzy długoterminowi w tej rywalizacji, tym więcej TPO i tym dłuższe ekstremum TPO. Jeśli nie ma co najmniej dwóch TPO, znaczy to, że inwestor długoterminowy nie jest specjalnie zainteresowany rywalizowaniem na tym poziomie cenowym. Lokalny szczyt lub dołek powstaje, gdy tylko jedna TPO wyznacza szczyt lub dołek zakresu. Warunek ten zakłada, że rynek oferuje cenę, której nikt nie akceptuje (brak dowodów zainteresowania – patrz diagram B. 7 panel 1, Intel Corporation). Profil rynku 419 Rozszerzenie zakresu następuje, gdy inwestorzy długoterminowi wkraczają na rynek na tyle silnie, że naruszają początkową równowagę i rozszerzają zakres w górę lub w dół. Rozszerzenie zakresu w górę wskazuje na długoterminowe kupno, natomiast rozszerzenie w dół, na długoterminową sprzedaż. Są jednak sytuacje, kiedy na ekstremach zakresu aktywni są i sprzedający, i kupujący inwestorzy długoterminowi, ale nie przy tej samej cenie i nie w tym samym czasie (przypomnijmy sobie, że na ogół nie zawierają oni transakcji między sobą).
(more…)
Przyjrzeliśmy się też najważniejszym zagadnieniom, jakie iążą się z pojęciem trendu, takim jak linia wsparcia, linia oporu ilinie trendu. Poruszyliśmy również kwestię wielkości wolumenu i liczby otwartych kontraktów. Możemy zatem zrobić już krok następny, jakim będzie badanie formacji pojawiających się na wykresach. Niebawem przekonamy się, że formacje te są ściśle związane z powyższymi zagadnieniami. W rozdziale poprzednim posługiwaliśmy się definicją trendu jako ruchu cen biegnącego wzdłuż liniiwyznaczanej przez coraz wyższe ub coraz niższe wierzchołki i dna. Jeśli punkty te kolejno się wznosiły, trend miał charakter wzrostowy, natomiast jeśli położone były raz niżej, mówiliśmy o trendzie spadkowym. Podkreślaliśmy jednak, że ruchy cen przebiegają często horyzontalnie i właśnie okresy tych ruchów będą nas najbardziej interesowały w następnych dwóch ozdziałach. Mylne byłoby rzypuszczenie, że większość zmian trendu dokonuje się w sposób gwałtowny. Tak naprawdę, istotne zmiany trendu ymagają zazwyczaj pewnego okresu przejściowego. Problem polega a tym, że owe okresy nie zawsze sygnalizują odwrócenie trendu. Czasami oznaczają po prostu przerwę lub konsolidację w ramach istniejącego trendu, po czym jego dotychczasowy kierunek jest ontynuowany.
(more…)
230 ANALIZA TECHNICZNA Diagram 11. 1 Porównanie dziennego wykresu słupkowego S&P 500 (po lewej) i wykresu punktowo-symbolicznego (po prawej) dla tego samego okresu. Na wykresie punktowo-symbolicznym kolumny „X” oznaczają ceny rosnące, a kolumny „O” ceny spadające. Wykresy punktowo-symboliczne a wykresy słupkowe Zacznijmy od określenia podstawowych różnic między wykresami punktowo-symbolicznymi i słupkowymi. Pomoże nam w tym analiza kilku przykładowych wykresów. Wykres punktowo-symboliczny jest analizą ruchu samych cen. Oznacza to, że przy notowaniu ruchów cen czas nie jest brany pod uwagę. Wykres słupkowy uwzględnia zaś zarówno ceny, jak i czas, co wynika z samego sposobu budowy tego wykresu – na osi pionowej umieszczamy cenę, a na osi poziomej czas. Na krótkoterminowym wykresie w każdej kolejnej rubryce, przesuwając się o jedną kratkę w prawą stronę, odnotowujemy ruch cen w kolejnych dniach. Tak postępujemy nawet wtedy, gdy ceny ulegają tylko nieznacznym zmianom, lub też pozostają na tym samym poziomie. Zawsze notujemy kolejną cenę w nowej rubryce.
(more…)
Większość programów komputerowych można mieć za mniej niż trzysta dolarów. Niektóre oferują ponadto za darmo lub za niewielką opłatą dane z ostatnich dwudziestu lat na CD-ROM-ie. Inną wielką korzyścią wynikającą z posługiwania się komputerem jest możliwość uczenia się dzięki programom do analizy rynku. Podręczniki użytkownika mają nierzadko rozmiary pokaźnych ksiąg i zawierają wszelkiego rodzaju wyjaśnienia oraz wzory. Zdolności komputera do dawania sygnałów ostrzegawczych są szczególnie pomocne dla tych, którzy obserwują rynki akcji i obligacji na całym świecie oraz tysiące poszczególnych spółek, nie mówiąc o funduszach powierniczych. W rozdziale siedemnastym będziemy omawiać jeszcze bardziej zaawansowane wykorzystywanie komputera do tworzenia sieci neuronowych. Wiadomo jednak co robić. Jeśli ktoś poważnie interesuje się inwestowaniem na rynkach finansowych, powinien postarać się o komputer i nauczyć się jego obsługi. Nie będzie tego żałował. ROZDZIAŁ SZESNASTY Zasady zarządzania pieniędzmi i taktyka zawierania transakcji Wprowadzenie W poprzednich rozdziałach przedstawiliśmy główne metody analizy technicznej wykorzystywane do prognozowania zachowań rynków finansowych i dokonywania na nich transakcji. W tym rozdziale uzupełnimy te rozważania, dodając do zadania prognozowania zachowań rynku niezmiernie istotną kwestię taktyki zawierania transakcji (czyli wyznaczania ich momentu) oraz często niedostrzegany aspekt funkcjonowania na rynku, jakim jest sposób zarządzania pieniędzmi.
(more…)